Lawendowy syrop

Upały za oknami sprawiają ,że szukamy czegoś zimnego i orzeźwiającego do picia.
Ale ile można pić zimnych koktajli truskawkowych ? - aż nie zabraknie ? :)
Jednak truskawki nie dojrzewają w nieskończoność chociaż i o tym ostatnio sporo poczytałam, jednak eksperymentować będę już w następnym roku.
Tak więc szukając alternatywy dla koktajli pomyślałam o lawendzie, która właśnie zaczęła u mnie kwitnąć.
Jakiś czas temu wpisując w wyszukiwarkę hasła z lawendą natknęłam się na prosty syrop lawendowy  (sirupus lavender simplex ).
Nawet nie próbuję dołączyć linku, bo rzadko kiedy je zapisuję :( , a i tak swój syrop zrobiłam po swojemu,dzięki czemu powstał mój improwizowany przepis.
Oprócz lawendy użyłam w nim również miętę i limonkę bojąc się co z tego wyjdzie.
W trakcie przygotowywania zapach po kuchni roznosił się wspaniały to i smak nie mógł być o wiele gorszy :)
A gdy  zrobiłam lemoniadę z dodatkiem tegoż syropu i Rodzina stwierdziła ,że mogę robić taką częściej to chyba nie jest źle :)

SKŁADNIKI:

1. świeże kwiaty lawendy z krótkimi gałązkami ok 50 - 60 sztuk
2. sok z połowy limonki
3. 3 torebki mięty ekspresowej lub łyżka sypkiej ( suszonej)
4. cukier ok. 600 g 
5. woda  ok. 200 g

WYKONANIE:

Wodę zagotować w rondelku.
Lawendę opłukać i włożyć do rondelka z wodą, a następnie dosypać do niej suszoną miętę (wysypując z torebek ) i całość zalać wodą.
Zostawić pod przykryciem na ok 30 minut.
Następnie dosypać do tego cukier , wcisnąć sok z połowy limonki i całość zagotować.
Gotować ok. 5 minut i po zagotowaniu pozostawić do przestudzenia. 
Przelać do wyparzonej butelki i przechowywać w lodówce.

SMACZNEGO :)

Ps. Tego syropu można używać jako dodatek na wiele sposobów : może być dodatkiem słodząco -smakowym do lemoniady , kawy,  lodów i do czego wyobraźnia podpowie :)

Kolor biały

Kolor biały (czyli barwa biała) - najjaśniejsza z barw, która jest odbierana przez człowieka jako najjaśniejsza w otoczeniu odmiana szarości.
Tak więc ile ludzkich par oczu tyle postrzegań koloru białego- od lekko zażółconej bieli do bieli lekko zaniebieszczonej inaczej mówiąc od bieli ciepłej do chłodnej.
Dlaczego dzisiaj o tym wspominam, otóż ostatnio oprócz zlecenia na złoto-czarny komplet dostałam również na zrobienie "czegoś" na czym mógłby zawisnąć pewien wisior zrobiony z muszli perłowej w srebrnej oprawie.
Zrobiłam więc długi łańcuch z koralików techniką herringbone - czyli jodełką , którego nauczyłam się kiedyś tutaj 
Łańcuch w przekroju jest trójkątem gdyż zrobiłam go na sześć koralików.
Aby dostosować łańcuch kolorystycznie do muszli użyłam dwóch rodzajów koralików w kolorze białym.

A tak wygląda moja praca w komplecie z muszlą :)

A wracając do koloru białego to jeszcze kilka zdjęć z mojego ogrodu - takie tam złapane w obiektywie :) 

Zupa " na winie"

Przy okazji ostatniej prezentacji czyli zestawu czarno -złotego zostałam zapytana o schemat do zrobienia takich sznurów.
No cóż muszę zmartwić wszystkich chętnych na ewentualny schemat ,że takowego nie posiadam :(
Mam natomiast inny sposób, a mianowicie "zupę na winie".
Innymi słowy mówiąc jaki koralik się nawlecze na igłę z miski ,w której je uprzednio wymieszałam taka jest potem sekwencja koralików i nie ma w tym żadnego systemu.
A te zdjęcia niech zilustrują moją "zupę na winie",bo właśnie "zupką" nazywam te koralikowe mieszanki.

Ciąg dalszy zdjęć nastąpi gdy tylko przerobię te koraliki w kolejny sznur :)

Bukszpan

Wprawdzie na tym blogu miało być o lawendzie ,borówce i handmade, ale nie jest to sztywna klasyfikacja tematów więc kto wie może i te inne tematy nie będą takie złe ? :)

Dlatego dzisiaj będzie o bukszpanie.
Dzięki temu ,że musiałam przyciąć swój bukszpanowy żywopłot nasunął mi się pomysł na ten post.

Otóż w polskich ogrodach rośnie bukszpan wiecznie zielony (Buxus sempervirens ), który występuje w całej Europie Południowej i na Kaukazie.
Jest krzewem zimozielonym i długowiecznym, który może osiągać rozmiary od 2-4 metrów i żyć nawet kilkaset lat.
Znosi bardzo dobrze cięcie, dlatego też idealnie nadaje się do formowania żywopłotów, pojedynczych trójwymiarowych figur w ogrodzie, jak i małych ozdób w donicach.
Jako roślina mało wymagająca rośnie dobrze zarówno w cieniu jak i w słońcu, niemniej jednak należy pamiętać ,że posadzona w słonecznym miejscu odwdzięczy nam się ładniejszym wyglądem.
Bukszpan  należy do roślin, które lubią ziemię o odczynie neutralnym lub lekko zasadowym i nie lubią być przesuszane pomimo iż mają mocny system korzeniowy.
Jeżeli chodzi o przycinanie bukszpanu to jest to nieodzowny zabieg pielęgnacyjny dzięki ,któremu będziemy dumni z wyglądu naszego krzewu. Zabieg ten przeprowadzamy kilka razy w roku .
Ja osobiście robię to w czerwcu gdy nowe odrosty już się dobrze rozwiną ,a potem drugi raz we wrześniu .
Dzięki przycinaniu czerwcowemu można uzyskać kolejne sadzonki bukszpanu,które  łatwo ukorzenić.

Robimy sadzonki :
Jak już wspomniałam po przycięciu bukszpanu to co zostało z cięcia można przerobić na materiał sadzonkowy.

W tym celu wyszukujemy odcinki roślin o około 10 cm, które będą miały na końcu łodyżkę lekko zdrewniałą, ale nie zupełnie twardą (starą ).
Ja gdy coś rozmnażam lubię mieć sadzonki z tzw. piętką. Tak naprawdę nie wiem do końca czy to dobrze czy źle,ale tak robię i już :) (wiem są również inne szkoły w tym względzie ).

Można oczywiście robić sadzonki tylko i wyłącznie z pojedynczych odcinków, ale jeżeli mamy ładnie wykształcony "krzaczek" to dlaczego nie spróbować ukorzenić większej formy.
Po przygotowaniu sadzonek należy końcówki zanurzyć w ukorzeniaczu i włożyć po kilka do doniczki z wilgotną ziemią ogrodową.
Ja również uszczykuję końcówki roślin czyli młode listki co wpływa na lepsze ukorzenianie (roślina nie potrzebuje tyle wilgoci do utrzymywania nadmiaru liści), i dodatkowo wpływa to stymulująco na rozkrzewianie się w przyszłości ukorzenionej sadzonki.

Gdy mamy już przygotowane swoje sadzonki jeśli to możliwe  przenosimy je w lekko zacienione miejsce np. pod większe drzewo gdzie spokojnie sobie "rosną". Po kilku miesiącach do pół roku mamy ukorzenione nowe sadzonki bukszpanu.
Czego sobie i Państwu życzę :)